Blogpraat ging over inspiratie (en variatie). Voor mij is het niet zo heel duidelijk wat inspiratie precies is. Het is zo'n ongrijpbaar vaag begrip. Toch heb ik ook weleens momenten dat ik mij erg geinpireerd voel. Dan wil ik dingen creëren, blogjes schrijven, workshops uitwerken, knutselwerkjes bedenken, yogalesjes verzinnen en het liefst allemaal tegelijk. Maar wat het is dat mij daartoe in beweging zette? Ik weet het niet. Soms is het een gesprek met iemand, een zin die ik ergens lees, een plaatje dat ik ergens zie. Andere keren is het gewoon een gevoel, een ik moet iets en ik weet niet wat. Weer andere keren lijkt de inspiratie ver te zoeken. Dan zit ik achter mijn computer, wil ik echt wel geniale dingen schrijven maar komt er helemaal niets. Terwijl er echt wel genoeg gebeurd is, op straat, op mijn werk, in mijn hoofd, maar het vind de juiste weg niet om eruit te komen. De inspiratie lijkt dan opgedroogd.
maandag 5 maart 2012
donderdag 1 maart 2012
Vrij wot #9
Als puber las ik een boek over een school waar maar een regel gold. Meer was ook niet nodig.
"Jouw vrijheid eindigt waar die van een ander begint".
Ik dacht daar veel over na. Want waar eindigde mijn vrijheid dan precies? En wie was die ander waarvan de vrijheid dan pas begon? Wat betekend vrijheid eigenlijk en hoe vrij kun of wil je zijn?
Als mijn vrijheid betekend dat ik jou daarmee in de weg zit, wil ik die vrijheid dan toch koste wat het kost hebben? Mezelf toe eigenen? Of is vrijheid eigenlijk ook gewoon een beetje geven en een beetje nemen?
Nu, zoveel jaar later ben ik er nog steeds niet over uit wat het nu precies betekend. Maar het lijkt me een mooi uitgangspunt. Want als mijn vrijheid eindigt waar die van jou begint dan betekend dat in ieder geval dat ik rekening met jou moet houden. En jij misschien ook wel met mij. En dat is een wereld waarin ik liever leef dan een wereld waarin iedereen zijn eigen vrijheid boven alles en iedereen wil zetten.
"Jouw vrijheid eindigt waar die van een ander begint".
Ik dacht daar veel over na. Want waar eindigde mijn vrijheid dan precies? En wie was die ander waarvan de vrijheid dan pas begon? Wat betekend vrijheid eigenlijk en hoe vrij kun of wil je zijn?
Als mijn vrijheid betekend dat ik jou daarmee in de weg zit, wil ik die vrijheid dan toch koste wat het kost hebben? Mezelf toe eigenen? Of is vrijheid eigenlijk ook gewoon een beetje geven en een beetje nemen?
Nu, zoveel jaar later ben ik er nog steeds niet over uit wat het nu precies betekend. Maar het lijkt me een mooi uitgangspunt. Want als mijn vrijheid eindigt waar die van jou begint dan betekend dat in ieder geval dat ik rekening met jou moet houden. En jij misschien ook wel met mij. En dat is een wereld waarin ik liever leef dan een wereld waarin iedereen zijn eigen vrijheid boven alles en iedereen wil zetten.
woensdag 29 februari 2012
Cupcake
Cupcake
Do you wanna be my cup
Do you wanna be my cake
Do you wanna be my strawberry cupcake
Do you wanna be my rock
Do you wanna be my doll
Do you wanne be my rock 'n roll doll
But don't you run away on me
Don't you be my enemy
Don't you be my scared run away enemy
Vandaag maakte de Sprookjesjuf doornroosje cupcake's.
dinsdag 28 februari 2012
Verboden voor grote mensen PHOT # 1
Weet je nog hoe het was toen je klein was en je geheimpjes had, die niemand mocht weten? Of nu ja, misschien je lief dagboek of je beste vriendinnetje, die jou dan ook weer een ge heimpje vertelde dat niemand mocht weten. Vandaag maakte wij deze doosjes, voor al je grote en kleine geheimen, lieve woordjes en losse frummels. Verboden voor grote mensen!
maandag 27 februari 2012
Lievelingsdingen
Ik ben een voorstander van lievelingsdingen.Omdat ze je instant blij maken, of omdat ze je helpen focussen. Hoewel dit soms wenkbrauwen doet optrekken. Toen ik een foto maakte van een Artemisbeeld in Rome vond een van mijn reisgenoten dat maar raar. "Maar het is mijn lievelingsgodin", riep ik uit. Dit maakte het alleen nog maar raarder. Want wie heeft er nu een lievelingsgodin? Nu ja, ik dus! Daarom een lijstje met mijn lievelingsdingen.
Mijn lievelingsgodinnen zijn Artemis, Nehalenia en Hekate.
Mijn lievelingssteen is Amathyst
Mijn lievelingskleuren zijn rood, groen, zwart en paars
Mijn lievelingsgetal is 8 al vind ik 888 nog mooier
Mijn lievelings zangeres is An Pierle
Mijn lievelingsscrijfsters is Jeanette Winterson
Mijn lievelingsbloemen zijn rozen en madeliefjes
Mijn lievelingssprookjes zijn koning lijsterbaard, duimelijntje en 12 wilde zwanen
Mijn lievelingstoneel actrice is Linda van Dijck
Mijn lievelinsschrijver is Ernst van der Kwast (of Tommy Wieringa, een lastige keuze)
Mijn lievelingsdrankje is thee
Mijn lieveling alcohol houdende drankje is mede
Mijn lievelingsbeddengoed is van PIP
Mijn lievelingsservies is van BLOND Amsterdam
Mijn lievelingsfestivals zijn Lowlands en WGT
Mijn lievelingspennen zijn mijn vulpen, mijn kroontjespen en mijn stabilo's
Mijn lievelingskunstenaars zijn Van Gogh, Frida Kahlo, Escher, Hundertwasser en een of andere chinese vrouw waarvan ik niet meer weet hoe ze heet maar die wel hele coole roze boos kijkende poppetjes in hele vrolijke werelden vingerverft
Mijn lievelingsyoga houding is de boom
Mijn liefelingskledingstukken zijn jurkjes en rokken
Mijn lievelingsgroente is spinazie
Mijn lievelingssnelkaar recept is pasta, maar ik vind Grieks koken ook erg leuk als ik wat meer tijd heb.
eigenlijk heb ik best veel lievelingsdingen
Mijn lievelingsgodinnen zijn Artemis, Nehalenia en Hekate.
Mijn lievelingssteen is Amathyst
Mijn lievelingskleuren zijn rood, groen, zwart en paars
Mijn lievelingsgetal is 8 al vind ik 888 nog mooier
Mijn lievelings zangeres is An Pierle
Mijn lievelingsscrijfsters is Jeanette Winterson
Mijn lievelingsbloemen zijn rozen en madeliefjes
Mijn lievelingssprookjes zijn koning lijsterbaard, duimelijntje en 12 wilde zwanen
Mijn lievelingstoneel actrice is Linda van Dijck
Mijn lievelinsschrijver is Ernst van der Kwast (of Tommy Wieringa, een lastige keuze)
Mijn lievelingsdrankje is thee
Mijn lieveling alcohol houdende drankje is mede
Mijn lievelingsbeddengoed is van PIP
Mijn lievelingsservies is van BLOND Amsterdam
Mijn lievelingsfestivals zijn Lowlands en WGT
Mijn lievelingspennen zijn mijn vulpen, mijn kroontjespen en mijn stabilo's
Mijn lievelingskunstenaars zijn Van Gogh, Frida Kahlo, Escher, Hundertwasser en een of andere chinese vrouw waarvan ik niet meer weet hoe ze heet maar die wel hele coole roze boos kijkende poppetjes in hele vrolijke werelden vingerverft
Mijn lievelingsyoga houding is de boom
Mijn liefelingskledingstukken zijn jurkjes en rokken
Mijn lievelingsgroente is spinazie
Mijn lievelingssnelkaar recept is pasta, maar ik vind Grieks koken ook erg leuk als ik wat meer tijd heb.
eigenlijk heb ik best veel lievelingsdingen
zondag 26 februari 2012
Contacteren
Als ik de telefoon ophang kijkt hij me uitdagend aan en zegt "Ik ben benieuwd wat Paulien Cornelisse daarvan vind". Onthutst zeg ik "waarvan?", want ik heb echt geen idee waarom Paulien iets zou vinden van wat ik doe of zeg, zo intressant ben ik nu ook weer niet. 'Contacteren', zegt hij nu, en zijn blik heeft iets fanatieks. Mijn blik is meer verbaasd, waarom zou Paulien iets vinden van het woord contacteren, dat is toch gewoon correct? "Nee hoor", zegt hij, je moet zeggen "contact opnemen met". "Bovendien", gaat hij verder, "heeft Paulien een hekel aan verkeerd taal gebruik, ze kan zich daar echt aan irriteren, dat zei ze laatst in een interview".
Ik besluit dat het verstandig is mijn mond te houden, ook al weet ik bijna zeker dat je ook contacteren mag zeggen. Eigenlijk doet het er ook niet meer zoveel toe of je dat nu wel of niet mag zeggen. Waar het echt om gaat is dat mensen die zichzelf irriteren aan iets dat kennelijk verkeerd taalgebruik is dat ineens in de mond van Paulien Cornelisse leggen. Alsof het dan meer gewicht heeft. Paulien zou het vast verschrikkelijk vinden, dus pas op, straks staat ze met de taalpolitie voor de deur.
Overigens niet echt een drijging. Het lijkt me wel gezellig als Paulien hier op de stoep staat. Kunnen we gezellig thee drinken, praten over circusles voor volwassenen en bellenblazen. En uhhhh volgens het woordenboek bestaat contacteren gewoon, oke in Nederland is het niet de standaardtaal waar het dit in Belgie wel is, maar fout is het zeker niet!
Ik besluit dat het verstandig is mijn mond te houden, ook al weet ik bijna zeker dat je ook contacteren mag zeggen. Eigenlijk doet het er ook niet meer zoveel toe of je dat nu wel of niet mag zeggen. Waar het echt om gaat is dat mensen die zichzelf irriteren aan iets dat kennelijk verkeerd taalgebruik is dat ineens in de mond van Paulien Cornelisse leggen. Alsof het dan meer gewicht heeft. Paulien zou het vast verschrikkelijk vinden, dus pas op, straks staat ze met de taalpolitie voor de deur.
Overigens niet echt een drijging. Het lijkt me wel gezellig als Paulien hier op de stoep staat. Kunnen we gezellig thee drinken, praten over circusles voor volwassenen en bellenblazen. En uhhhh volgens het woordenboek bestaat contacteren gewoon, oke in Nederland is het niet de standaardtaal waar het dit in Belgie wel is, maar fout is het zeker niet!
zaterdag 25 februari 2012
Opruimen
Het leek me een goed idee om solidair met de mensen die vasten mijn eigen 40 dagen projectje te beginnen. Dus maakte ik een lijstje van mogelijke projecten.
* weer beginnen met sporten
* meer mediteren
* iedere dag iets opruimen (al is het maar een kastje, doos, la of tafeltje)
* minder computeren
* meer breien
* meer spelen op mijn bassgitaar
Ergens had ik het idee in mijn achterhoofd dat het me allemaal wel zou lukken, maar uiteindelijk heb ik me gefocust op minder computeren en iedere dag iets opruimen.
Woensdag ruimde ik dus mijn salonstafel op. Ik heb zo'n model met een plank eronder die steeds voller gepropt word met spullen. Die spullen moesten weg, gewoon verdwijnen. De ruimte die ik daarmee overhield kon ik gebruiken om de tijschriften die ik ergens in de hoek van de woonkamer op de grond had liggen neer te leggen. Veel verder kwam ik vandaag niet want dit bleek ook de plek te zijn waar ik mijn dagboekjes neer gelegd had. Dus las ik stukjes tekst over het grote verdriet dat ik 4 jaar geleden had toen mijn lief en ik besloten niet meer met elkaar verder te gaan en ik hierheen verhuisde.
Donderdag was mijn gang aan de beurt. Ik ruimde de schoenen berg die onder het tafeltje dat daar voor de sier staat netjes op. Ook staat hier een kastje met badkamer spulletjes dat ik niet kwijt kan in mijn badkamer. Ik ging door een heel verleden van haardrachten heen. Potjes wet hair look, van toen mijn haar nog korter was en ik vooral rommelig haar wilde hebben. Flesjes spul dat mijn slag netjes strak moest trekken van kort daarna, toen het vooral netjes moest zijn. En heel veel potjes, spuitbusjes en mouse om van mijn matige slag weelderige krullen te maken, een periode waar ik nog steeds in zit. Alles waar ik geen krullen van krijg moet het veld ruimen. Evenals het overgrote deel van mijn body lotion collectie, een pakje haarverf in een saaie kleur dat ik ooit van iemand kreeg en een verzameling zonnebrandcreme van twee jaar geleden. Ik vond een potje dagcreme waarvan ik niet meer wist dat ik het op voorraad had en voelde me intens gelukkig met deze vondst. Net wat ik nodig had.
Op vrijdag was mijn slaapkamer aan de beurt. Een van de weinige kamers die ik af kan sluiten. Dus meer dan eens gooi ik hier een tasje spulletjes uit de woonkamer neer omdat er bezoek komt en ik geen tijd heb echt op te ruimen. Bovendien ruim ik de helft van mijn bed vaak in als een soort van kantoor. Hele stapels boeken, tijdschriften en notitie boekjes liggen er. Shopvriendin die op bezoek kwam storte zich ondertussen op mijn wasgoed. Hele stapels had ik verzameld, klaar om opgevouwen te worden en in mijn kast te verdwijnen. Ondertussen vond Shopvriendin dat mijn kapstok beter achter mijn bed konden staan. Nu stonden daar de dozen met spullen die ik voor mijn sprookjesjuf workshops gebruik, die volgens haar beter naar de berging konden verhuizen. Met het laatste was ik het niet eens, maar die kapstok was misschien wel een idee. Het is nogal een sta in de weg. Dus werd de kapstok leeggehaald. In een van de tassen die eraan hingen vond ik mijn amethysten ring tegen, gekocht in Mexico en lang geleden al verloren beschouwd, ik had zelfs al een vervanging gekocht. In een ander tasje vond ik mijn Yoga kaarten terug, ook deze was ik al weken kwijt. Voor de rest vond ik vooral veel troep, huppakee, weg ermee! Mijn bed is nu weer gewoon een bed, en er bleek een vloer in mijn slaapkamer te liggen. *SHOCK* Als ik op deze manier door ga heb ik niet eens genoeg spullen om 40 dagen op te ruimen. Kom ik misschien toch nog aan een van mijn andere doelen toe :P
* weer beginnen met sporten
* meer mediteren
* iedere dag iets opruimen (al is het maar een kastje, doos, la of tafeltje)
* minder computeren
* meer breien
* meer spelen op mijn bassgitaar
Ergens had ik het idee in mijn achterhoofd dat het me allemaal wel zou lukken, maar uiteindelijk heb ik me gefocust op minder computeren en iedere dag iets opruimen.
Woensdag ruimde ik dus mijn salonstafel op. Ik heb zo'n model met een plank eronder die steeds voller gepropt word met spullen. Die spullen moesten weg, gewoon verdwijnen. De ruimte die ik daarmee overhield kon ik gebruiken om de tijschriften die ik ergens in de hoek van de woonkamer op de grond had liggen neer te leggen. Veel verder kwam ik vandaag niet want dit bleek ook de plek te zijn waar ik mijn dagboekjes neer gelegd had. Dus las ik stukjes tekst over het grote verdriet dat ik 4 jaar geleden had toen mijn lief en ik besloten niet meer met elkaar verder te gaan en ik hierheen verhuisde.
Donderdag was mijn gang aan de beurt. Ik ruimde de schoenen berg die onder het tafeltje dat daar voor de sier staat netjes op. Ook staat hier een kastje met badkamer spulletjes dat ik niet kwijt kan in mijn badkamer. Ik ging door een heel verleden van haardrachten heen. Potjes wet hair look, van toen mijn haar nog korter was en ik vooral rommelig haar wilde hebben. Flesjes spul dat mijn slag netjes strak moest trekken van kort daarna, toen het vooral netjes moest zijn. En heel veel potjes, spuitbusjes en mouse om van mijn matige slag weelderige krullen te maken, een periode waar ik nog steeds in zit. Alles waar ik geen krullen van krijg moet het veld ruimen. Evenals het overgrote deel van mijn body lotion collectie, een pakje haarverf in een saaie kleur dat ik ooit van iemand kreeg en een verzameling zonnebrandcreme van twee jaar geleden. Ik vond een potje dagcreme waarvan ik niet meer wist dat ik het op voorraad had en voelde me intens gelukkig met deze vondst. Net wat ik nodig had.
Op vrijdag was mijn slaapkamer aan de beurt. Een van de weinige kamers die ik af kan sluiten. Dus meer dan eens gooi ik hier een tasje spulletjes uit de woonkamer neer omdat er bezoek komt en ik geen tijd heb echt op te ruimen. Bovendien ruim ik de helft van mijn bed vaak in als een soort van kantoor. Hele stapels boeken, tijdschriften en notitie boekjes liggen er. Shopvriendin die op bezoek kwam storte zich ondertussen op mijn wasgoed. Hele stapels had ik verzameld, klaar om opgevouwen te worden en in mijn kast te verdwijnen. Ondertussen vond Shopvriendin dat mijn kapstok beter achter mijn bed konden staan. Nu stonden daar de dozen met spullen die ik voor mijn sprookjesjuf workshops gebruik, die volgens haar beter naar de berging konden verhuizen. Met het laatste was ik het niet eens, maar die kapstok was misschien wel een idee. Het is nogal een sta in de weg. Dus werd de kapstok leeggehaald. In een van de tassen die eraan hingen vond ik mijn amethysten ring tegen, gekocht in Mexico en lang geleden al verloren beschouwd, ik had zelfs al een vervanging gekocht. In een ander tasje vond ik mijn Yoga kaarten terug, ook deze was ik al weken kwijt. Voor de rest vond ik vooral veel troep, huppakee, weg ermee! Mijn bed is nu weer gewoon een bed, en er bleek een vloer in mijn slaapkamer te liggen. *SHOCK* Als ik op deze manier door ga heb ik niet eens genoeg spullen om 40 dagen op te ruimen. Kom ik misschien toch nog aan een van mijn andere doelen toe :P
Abonneren op:
Posts (Atom)