donderdag 2 mei 2013

Herdenken #WOT

Herdenken

2 minuten stilte

Omdat er ooit

een oorlog was

Toen Opa en Oma nog leefde

Herdenken

Omdat we nooit mogen vergeten

Hoe erg het was

Dat er honger was

En kinderen niet spelen konden

Herdenken

Omdat de geschiedenis

Zich niet herhalen mag

Terwijl bijna niemand nog weet

Hoe bloembollen smaken

Foto (sesie) 5 van 30

Het foto per week project neemt nog niet echt de vaste vorm aan die ik van plan was. Misschien heeft dat er ook wel mee te maken dat ik met meer dan de helft van de te fotograferen onderwerpen nog minder dan helemaal niets heb. Dit keer stond er op mijn lijstje....

Something you wore

Ja hallo, ik ben toch geen beautyblogger? Even dacht ik erover het mezelf makkelijk te maken, mijn kastdeuren op te zetten, een foto te maken en er onder te schrijven dat ik dit allemaal vast wel een keertje gedragen heb, ooit. (Hoewel ik weet dat er ergens onderin mijn kast een outfit ligt dat ik voor een themafeestje gekocht had en toen uiteindelijk toch maar niet had aangedaan, dus ik zou een beetje liegen in dat geval)

Tot ik gisteren foto's toegestuurd kreeg van de dag waarvan ik niet wist dat die komen zou.
De dag dat ik met een chihuachiua in een tas, door de stad heen slenterde. Kan het nog erger? Ja hoor dat kan, het was ook nog eens een roze tas. En wat voor mij persoonlijk nogal een schok was, er was NIEMAND die het VREEMD vond dat IK met zo'n beest rondliep. Iedereen keek alsof het heel NORMAAL was om met een hond in een tas rond te lopen, sterker nog mensen knoopte gezellig een gesprekje met me aan over hoe LEUK het wel niet was, zo'n accessoire op pootjes.

 Daar is hij dan, de foto die bewijst dat ik ooit een hond in een tas gedragen heb.

Ik twijfelde meer aan de hele onderneming dan het hondje zelf. Zat geen beweging in. Zo een wil ik wel als logeerhond, beter dan te terror Jack Russel die een paar jaar geleden mijn hele huis sloopte. Zelfs nadat ik de hele dag met het beest gewandeld had was haar energie niet op en sloopte ze wat nog niet gesloopt was.


Nog even het totaalplaatje!!!!

Nu moet ik vast ook iets over de andere kleding vertellen.
Sjaal, geen idee meer waarvandaan.
Jasje, nep leer Jane Norman, 35 euro (wel drie jaar geleden) Oh en de rits is kapot, hij kan dus niet meer dicht. Ik ben heel erg gehecht aan dit jasje, dus als iemand zoiets weet te vinden met werkende rits, please let me know!!!
Corsetje (zonder baleinen in dit geval) Jane Norman 7,50 in de aanbieding.
Rokje, special made for me by Shopvriendin
Laarzen, 15 euro bij de Tango in de opheffingsuitverkoop
Rode tas, 35 euro Funky House

That's all Foks

woensdag 1 mei 2013

Koninginnedag een fotoverslag


De laatste Koninginnedag dus ben ik toch maar naar buiten gegaan.

Eerst heb ik een rondje over de vrijmarkt gedaan, voor 4,50 ben ik nu de volgende troep rijker. En blij dat ik ben met mijn troep :)

Een roman van de Mexicaanse schrijfster Laura Esquivel, eerder schreef zij Rode rozen en tequila.
Een plaat van the Talking Heads <3
En twee theedoeken nog in de verpakking met hysterische print.

Inmiddels had Neelis via Twitter vernomen dat ik buiten was, dat leek hem ook wel een goed idee. Dus zijn we samen aan de sapjes en gebakjes gegaan nadat we een rondje door de stad hadden gelopen.


En leuk dat Neelis dat vond ;) Hij kwam bijna niet toe aan het opeten van zijn gebakje.

 Voor de gelegenheid mijn Tiara opgezet zodat ik als een echt prinsesje rond kon stampen. En natuurlijk mijn nagels voorzien van een vers lakje, het is niet echt oranje maar ach, wie kan dat wat schelen?

Uiteindelijk voegde er zich een groep bij ons die nogal dynamisch was kwa omvang. Het enne moment stonden we met zijn vijven aan een tafeltje het andere moment waren we met zijn tienen om een ogenblik later weer met zijn viertjes te eindigen met een hapje eten.

Zo ik zit goed hier in het zonnetje. Helaas moest ik de zonnebril na de foto weer terug geven.


Heksenfeesten

Op Twitter kreeg ik de vraag of wij heksen ook iets vieren met Pinksteren. Daar kan ik kort over zijn, nee dat doen we niet. Wat vieren we dan wel? Er zijn 8 jaar feesten, welk van deze feesten als belangrijkst wordt ervaren ligt heel erg aan persoonlijke voorkeuren en tot welke stroming je behoort. Ook de invulling van de feesten kan verschillen per individu en stroming. Het verschil in stromingen is te vergelijken met het verschil tussen Katholieken en Protestanten of anderszins christenen.  Het zijn nuance verschillen die ogenschijnlijk niet opvallen, maar als je tot een van de groepen behoort of juist niet zijn ze een wereld van verschil.

Er zijn 4 feesten te onderscheiden die het veranderen van de seizoenen markeren. Deze feesten vallen daarom ook ongeveer samen met belangrijke christelijke feesten die eigenlijk ook seizoenen markeren.

Yule, ofwel midwinter, 21 december heeft overeenkomsten met het kerstfeest, zoals het binnen halen van een altijd groene boom om die te versieren.

Ostara, ofwel lenteviering, 21 maart heeft overeenkomsten met Pasen, het rood verven van eieren.

Litha, ofwel midzomer 21 juni kwa tijd valt dit rond Pinksteren, verder zijn er geen overeenkomsten.

Mabon ofwel herfstviering 21 September

Daarnaast kennen we 4 oogstfeesten. Die hun oorsprong vinden in belangrijke punten in de landbouw.

Samhain ook wel Halloween Allerheiligen, 31 oktober, heksen zien deze datum als nieuwjaar. Het feest heeft weinig te maken met Amerikaanse verkleedpartijen, al die je dat er steeds vaker een combinatie van het rituele feest en het verkleedfeest word gevierd. Er word eer betoond aan de doden. Het einde van de zomer en het sterven van de god (die in de zomer weer opnieuw geboren word) zie je ook terug in de natuur die afsterft.

Imbolc, 1 Februari  
We eren de maagdelijke godin en de terugkeer van het licht. Ook dit zie je terug in de natuur. De dagen worden weer langer en de nachten weer korter.

Beltane, 1 mei
We vieren de gemeenschap van de God en de Godin (heilige huwelijk) en dit is dus een seksueel feest. Mochten mensen dit in groepen vieren zal die gemeenschap symbolisch verbeeld worden met een kelk en een Athame (ritueel mes). Voor mensen die het vieren door daadwerkelijk gemeenschap te hebben zal het bijna altijd een privéfeestje zijn. Tevens markeert deze datum het einde van de winter.

Lammas of Lughnasadh, 1 augustus
Eren van de heiligheid van het goddelijke huwelijk, eren van de zonnegod en de oogst.

Daarnaast worden er ook maanfeesten gevierd, waar ik al eerder over schreef en hier te lezen is.

maandag 29 april 2013

Wat zijn jouw plannen eigenlijk?!?

Wat zijn jouw plannen voor de koninginnennacht, vragen de meiden op mijn werk aan elkaar. En allemaal vertellen ze honderduit over een feestje hier en een feestje daar. Dan kijken de ogen vragend naar mij. En jij? Wat heb jij voor een plannen?  Even weet ik niet wat ik hiermee aan moet. Ik kan me niet herinneren dat je vroeger voor de nacht al plannen moest hebben. Dat wil zeggen, ik wist wel dat je naar Den Haag kon om daar de Nach te vieren, en dat dat leuk gevonden werd. Maar voor de rest van Nederland begon het gewoon de volgende dag met de vrijmarkt, bier en bandjes.

Ik weet het nog niet zeg ik. Maar eigenlijk weet ik het heel goed, ik heb vandaag een half dagje gewerkt en ik ben kapot. Rond een uurtje of 9 zal ik mijn bed wel induiken om de volgende morgen om een uurtje of half 8 weer wakker te worden. Dan zal ik in mijn bed blijven liggen tot een uur of 1. Ik zal kijken of ik nog iets van een lunch/ontbijt kan fabriceren met wat er in mijn koelkast ligt, en dan zal ik het gezelschap van een vriend opzoeken. Misschien nog even een rondje over de vrijmarkt, of een biertje op een terras. Om vervolgens weer vroeg mijn bed in te duiken. Want zo verlopen mijn dagen tegenwoordig allemaal.

Maar dat is vast het foute antwoord. Ik behoor plannen te hebben, afspraken te maken, te feesten. Het lijkt verdorie wel kerst. Ik MOET iets doen. Of in ieder geval een legitiem verhaal hebben waarom ik niets doe. Want niets doen staat gelijk aan zielig. Alles moeten we steeds grootser aanpakken. Tegenwoordig is met Pasen een ontbijtje met een leuk geverfd eitje ook niet meer genoeg, nee, je moet met je hele familie bij elkaar komen en dan net als met kerst gezellig gaan gourmetten. Dank je feestelijk. Wat is de volgende stap? Gaan we met Pinksteren ook aan een pinksterdiner? En wat zijn eigenlijk jouw plannen voor dodenherdenking? Ja, ik vraag het maar alvast. Voordat jij straks de enige bent die zielig thuis nog niets heeft gepland.


zondag 28 april 2013

50 books vraag 13

In hoeverre mag je rekening houden met de persoon van de auteur bij het lezen van zijn/haar fictie?

Mijn eerste impuls is om te zeggen dat we geen rekening dienen te houden met de persoon van de auteur bij het lezen van zij/haar fictie. Wij dienen zo weinig mogelijk van de schrijver te weten. De schrijver dient in afzondering te leven en op een zolderkamertje zijn boeken te schrijven, des nachts bij kaarslicht. Overdag heeft de schrijver namelijk een baan als docent, of als receptionist in een hotel zo je wilt. Ik heb begrepen dat nachtreceptionist ook prima te combineren valt met het werk van de schrijver. Dan kun je schrijven en receptionistje spelen op hetzelfde moment! Ideaal.

Maar dit is een hopeloos ouderwets beeld van de schrijver. Tegenwoordig ben je niet alleen schrijver maar slash artist. Hoe meer /////// je achter je naam kunt schrijven hoe beter. Je bent schrijver/entertainer/theatermaker/danser/kunstschilder/zanger/van alles en nog wat//////.

En een slash artist is publiek domein, die snabelt, die signeert tieten, geeft lezingen, is te zien in programma's als wie is de mol, heeft een eigen cabaretvoorstelling en zit op circusles, voor je weet maar nooit. Dus weten we van alles over het leven van de schrijver. We weten dat dat leven zich niet afspeelt op een zolderkamertje. Omdat we biertjes drinken die de schrijvers voor ons halen. Want nu de schrijvers mensen zijn moeten ze de gunsten van de lezer kopen. Dus lachen ze vriendelijk en doen ze alsof ze je kennen.

En als je (net doet alsof) je iemand kent, dan is het wel heel lastig om geen rekening te houden met het aanzien des persoon als je zijn of haar fictie leest. Want die moeder van Ernest van der Kwast is echt zo als beschreven in Mama Tandoori, ik heb haar zelf ontmoet. Als ik zo'n vriendinnetje had als Arnon Grunberg zou  ik haar ook in mijn fictie op die manier beschrijven. En hoe toevallig is het dat de hoofdpersoon uit het boek dat ik nu aan het lezen ben van Jeanette Winterson homoseksueel is, zich afzet tegen religie en geadopteerd is? Zijn dit niet allemaal dingen die over haar gaan?!? Die haar in het echte leven zijn overkomen? Om nog maar te zwijgen van de verhalen die in zowel de boeken van Ischa Meijer als Conny Palmen te lezen zijn. Een van beide of beide hebben ze geromantiseerd, want in haar verhaal is zij de held en in zijn stukje was zij er helemaal niet bij, dus nam hij automatisch de rol van de held in. Maar als je de boeken van beide uit dezelfde periode leest zie je toch duidelijk terug dat ze intensief samen waren in die tijd. Dezelfde dingen mee maakte die ze wel moesten verwerken tot fictie.

Hoewel mijn impuls dus is NEE! weet ik dat het antwoord is JA! Want wie de schrijver is beïnvloed zijn of haar kijk op de wereld. En je kijk op de wereld beïnvloed je werk, beïnvloed je schrijven. De fictie die ik zelf schrijf komt veelal ook uit mezelf en mijn directe omgeving. Natuurlijk heb ik het fictief gemaakt, heb ik van 4 personen 1 gemaakt, laat ik een gebeurtenis die bij de een gebeurde bij de ander gebeuren, verzin ik er hier en daar wat bij. Maak ik dingen mooier, of juist lelijker. Haal ik een grappige wending uit de krant. Maar de inspiratie komt vanuit mij en hoe ik me tot de wereld verhoud. Ik ga er vanuit dat dat voor andere, echte schrijvers ook op gaat. Schrijvers zijn net mensen, niets menselijks is hen vreemd.  

donderdag 25 april 2013

Volle maan WOT

Nu het WOT (write on thursday) woord volle maan is lijkt dat me de uitgelezen kans om weer een heksenblogje te schrijven. Van het weinige dat er over moderne hekserij bekend is, is het feit dat heksen iets speciaals met volle maan hebben er een. In de meest wilde fantasieën van mensen pakken we dan massaal onze bezems, vliegen we naar een open plek in het bos om daar gezellig in ons nakie te gaan dansen en hier en daar een baby te offeren, of een man, als dat zo uitkomt.

Ten eerste, als we al konden vliegen waren we heus niet zo dom om dat met volle maan te gaan doen, de kans dat we dan gezien worden is veel te groot. Vliegen is meer iets voor nieuwe maan.

Ten tweede, we gaan echt niet eerst 9 maanden een baby dragen om die vervolgens te offeren, en de bijbehorende man is wel zo praktisch als oppas mochten we een volle maanviering hebben, dus ook die laten we in leven.

Wat blijft er dan nog over? Oh ja, naakt dansen in het bos. Ik ben er nog nooit bij geweest, dat wil zeggen ik heb weleens een maanviering gedaan, en ook weleens in het bos, en ik heb ook gedanst, maar nog nooit naakt. Toch weet ik dat er covens zijn (zo wordt een groep heksen die samen rituelen en vieringen doen genoemd, de leden van een coven hebben doorgaans een geheimhoudingsplicht en geven elkaar informatie door die je alleen kunt weten als je onderdeel van die coven bent, meestal wordt een coven voor gezeten door een hoge priester en een hoge priesteres) die wel naakt dansen/rituelen uitvoeren. Maar ik ben geen coven heks, dus geen idee hoe dat precies in zijn werk gaat. Vragen kan ik het ook niet, want geheimhoudingsplicht. *zucht*

Eerder schreef ik al eens over dansende heksen
Hoewel de volle maan op mij altijd al een bijzondere uitwerking heeft gehad en ik op de een of andere manier het gevoel heb dat ik me weer helemaal op kan laden met maanenergie alleen al door te wandelen in die volle maan, niets meer en niets minder dan dat kreeg de volle maan tijdens een van die danssessies nog een extra betekenis. Iedere maan heeft namelijk ook nog een thema, waar je in aanloop naar de volle maan toe al mee bezig kunt zijn, leerde ik tijdens zo'n bijeenkomst. Het thema van deze maan is ontwaken, ofwel wedergeboorte. In de natuur is dat goed waarneembaar. De bomen hebben weer knoppen, bloemen steken hun kopjes weer boven de grond uit en je hoort weer vogeltjes fluiten. Al lijkt het weer nog niet echt mee te werken, je voelt, ziet en ruikt de lente al wel om je heen.

Ook voor ons gaat die groei, dat ontwaken op, misschien heb je de afgelopen maanden dingen los moeten laten, misschien ben je daar nog mee bezig. Sta daar vanavond eens bij stil. Wat wil je bereiken? Wat moet je doen om daar te komen? Wat moet je loslaten, heb je niet meer nodig?

Daarnaast is het vandaag ook nog een maansverduistering, die gedeeltelijk in Nederland en België te zien zal zijn vanaf 20.02. Dus is het bij uitstek de gelegenheid om na te denken over wat er bij jou in de schaduw staat. Waarom staat het daar? Moet het daar blijven? Of is het tijd om te gaan stralen?

Ik ga mezelf hier vanavond eens mee bezig houden. Ik hoop dat ik jullie ook een klein beetje heb kunnen inspireren. Want heks of geen heks, nadenken over je doelen en wat je tegenhoud die doelen te bereiken kan nooit kwaad!